Ηγήτωρ' ονείρων. Από τον Ομηρικό Ύμνο Εις Ερμήν, στ. 14. Όχι ηγέτης των ονείρων αλλά με την έννοια του οδηγού των ονείρων.

(Ηγήτωρ < Αγήτωρ από το άγω-οδηγώ). Αυτός που [σε] οδηγεί [σ]τα όνειρα. Ο χθόνιος Ερμής, ο ψυχοπομπός-ψυχαγωγός, είναι ο οδηγός στον Ύπνο και στο Θάνατο. (Ερμής Υπνοδότης, Ύπνου προστάτης, Ονειροπομπός)

Ηθελημένος ο συνειρμός με το Η γη των ονείρων...

Ποίηση, φωτογραφίες, σκίτσα και όνειρα

(ότι μας έμεινε, ότι μας άφησαν).

Κυριακή, 22 Απριλίου 2018

   


ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΑΟΡΙΣΤΟΥ

Σκέφτομαι τη θάλασσα.
(Η δικιά μου θάλασσα, έχει το άρωμα μιάς γυναίκας.)

Αόριστα (τη σκέφτομαι) σαν η κάθε θάλασσα να ήταν η δικιά μου, αυτή που ορίζεται από το Σκάλωμα και το Στροβίλι.
Το ότι αυτή ακριβώς η θάλασσα ήταν κάποτε ένας καταπράσινος κάμπος, δεν με ενοχλεί: Μερικές φορές μάλιστα, τα καράβια στη γραμμή του ορίζοντα, μοιάζουν να οργώνουν αυτή τη γαλάζια πεδιάδα.
Σκέφτομαι ότι αυτός ο κάμπος κάποτε θα γυρίσει…
 Όταν οι πάγοι ξανάρθουν, θα μαζευτούν στην πανάρχαια φωλιά τους τα νερά και τ΄ αγαπημένο  γαλαζοπράσινο, με τις τόσες γλυκές αποχρώσεις, θα γίνει μόνο πράσινο.
Τότε όμως ο χρόνος δεν θα υπάρχει (τι νόημα έχει ο χρόνος για τους πεθαμένους;) κι εγώ θα είμαι από ων, απ-ών.
Η προσθήκη δυο γραμμάτων σε μια τόσο μικρή λέξη, κρύβει την απουσία και το θάνατο.
Το άπ-ειρο παίρνει δικαιωματικά πίσω, αυτό που για μιά στιγμή, νόμισε ότι θα ζει
για πάντα. 











Σαγιαδινό

Της σαγιαδινής πρωίας
ή
της πρωίας των Σαγιάδων!

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2018

«ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ »



«ΣΕΛΗΝΟΦΩΣ »

Ο καθένας,  έχει τον δικό του θάνατο.
Προσωπικό, όπως το χρώμα των ματιών του.

Όμως ο έρωτας, είναι κοινός.
(Νάρθω μαζί σου;)
                                               21-3-2018

Δευτέρα, 26 Φεβρουαρίου 2018



SCRIPTIO CONTINUA

Η συνέχεια της γραφής.
Τα μαύρα μάτια σου
Άλφα κι Ωμέγα!

Σάββατο, 24 Φεβρουαρίου 2018



ΝΥΞΟΥ

Θέλω
Να κάνω τη ζωή σου
Ρημαδιό!

(Όμως
Η νύχτα
Με τραβάει απ’ το μανίκι…)
                        24-2-2018

Πέμπτη, 9 Νοεμβρίου 2017


ώ πότνια χθών, μελανοπτερύγων μάτερ ονείρων  Ευριπίδης ΕΚΑΒΗ 70-71

Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου 2017

ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ٭

Ο έρωτάς σου ωσεί χνους,
ον άνεμος εκρίπτει
από προσώπου γης…

                   4-10-2017 

Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

Cesare Pavese, «Ο θάνατος θά 'ρθει και θα 'χει τα μάτια σου»

Ο θάνατος θά 'ρθει, και θά 'χει τα μάτια σου —
ο θάνατος που 'ναι μαζί μας
απ' το πρωί ώς το βράδι, άγρυπνος,
άφωνος σαν παλιά τύψη
ή κάποιο ανόητο πάθος. Τα μάτια σου
θα 'ναι μια μάταιη λέξη,
μια πνιγμένη κραυγή, μια σιωπή.
Σαν κι αυτή που κάθε πρωί
βλέπεις, όταν σκύβεις μόνη σου
πάνω απ' τον καθρέφτη. Ω αγαπημένη ελπίδα,
εκείνη τη μέρα που κι οι δυο θα μάθουμε
πως είσαι ζωή και τίποτα.
Ο θάνατος έχει ένα βλέμμα για όλους.
Ο θάνατος θά 'ρθει, και θά 'χει τα μάτια σου.
Θα 'ναι σα να παρατάς ένα πάθος,
σα να βλέπεις ένα πεθαμένο πρόσωπο
ν' αναδύεται απ' τον καθρέφτη,
σα ν' ακούς χείλια κλειστά να μιλούν.
Θα κατεβούμε στην άβυσσο βουβοί.
μτφ. Αλέξης Τραϊανός
[πηγή: περ. Το Δέντρο, τχ. 26 (Μάρτιος 1982) 293]

Πέμπτη, 31 Αυγούστου 2017

Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ


Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Κατάντησα φτηνός 
Αρχειοθέτης
Των ονείρων σου.
Ταξινομώ σχολαστικά:
Μαύρα πουλιά του μισεμού
Και τις παλιές
 ασπρόμαυρες
Φωτογραφίες σου…


(Με τον τρόπο του Κλείτου Κύρου)

Παρασκευή, 11 Αυγούστου 2017

Μαθήματα σκότους


ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΣΚΟΤΟΥΣ٭

Όταν γυρίζει ο τροχός του μισεμού
Και σκούζουνε τα φίδια στα τσιγκέλια
Τότε στα μαύρα μοναστήρια του χαμού
Ουρλιάζουν οι αγγέλοι στα βαγγέλια!
-------------

٭Από τις δεήσεις της Μεγάλης Παρασκευής 

Τρίτη, 8 Αυγούστου 2017

Των ψυχών και των σωμάτων


ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΩΜΑΤΩΝ

Ακούω πάλι τις χορδές των αοράτων
(Κι όμως το ούτι έχει χρόνια πια σαπίσει).

Η γλύκα μένει των ψυχών και των σωμάτων
(Όσο κι αν θέλει το μυαλό σου να τη σβήσει!)

                                        8-8-2017

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

ΠΑΛΙΟΕΙΝΟΡΑΤΑ


ΠΑΛΙΟΕΙΝΟΡΑΤΑ

Τα όνειρά σου βάψανε
Το μαξιλάρι

Μαύρο!

Κυριακή, 9 Απριλίου 2017

ΣΙΩΠΗ

Τα δέντρα πιά
δεν μου μιλούν
Πεισμώσανε κι αυτά
σαν τα φιλιά σου!

Σάββατο, 11 Φεβρουαρίου 2017

Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

Παροιμίαι 30:4



Παροιμίαι 30:4

Πώς να σε κρατούσα;
Ποιός κράτησε τον άνεμο στα χέρια του;
Ποιος κράτησε νερό στην αγκαλιά του;